Καθώς λοιπόν χαλάρωνε όλη η παρέα από τη δύσκολη μέρα που είχε περάσει(λέμε τώρα),μια ανεπανάληπτη ιδέα έπεσε στο τραπέζι.΄΄Παιδιά,θέλετε να φτιάξουμε ένα blog;΄΄,είπε με απαράμιλλο ενθουσιασμό ο Πορτοκαλί.Την εύλογη ερώτηση που θέλαμε όλοι να κάνουμε την ξεστόμισε η μοναδική θηλυκή παρουσία της παρέας,η Μωβ. ΄΄Και τι θα γράφουμε ρε Πορτοκαλί;΄΄ είπε η Μωβ με ένα ύφος προβληματισμού.Ο Πορτοκαλί κάλυψε την απορία της με την απάντηση ΄΄oτι συζητάμε στον καφέ μας΄΄.Η απάντηση αυτή του Πορτοκαλί ήχησε σαν μια μουσική πανδαισία στα αυτιά μας.Σαν να ξεκλείδωσε τις πιο απόκρυφες επιθυμίες μας για συγγραφή.Το πιθανότερο βέβαια είναι να ξεκλείδωσε το συγγραφικό μας ψώνιο αλλά δεν θέλαμε να το παραδεχτούμε.Μικρό το κακό.Άλλωστε,λίγο ψώνιο όλοι το έχουμε μέσα μας και περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να το βγάλουμε.Και η αλήθεια είναι ότι το χρειαζόμαστε λίγο για να αντιμετωπίσουμε την τρέλα της εποχής.
Ξάφνου ο Κόκκινος από τον συνήθη και δικαιολογημένο λόγω δουλειάς(πρέπει να λέει και ευχαριστώ στους έχοντες την εξουσία που έχει και δουλειά) ημιλήθαργο που είχε πέσει αναθάρρησε και επανήλθε στη συζήτηση πιο δυνατός από ποτέ.Ήταν ένα θέμα που τον ενδιέφερε υπερβολικά γιατί ο Κόκκινος............
(Η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση,υπομονή δεν θα αργήσει!!!!!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.